Achter de veurdeure vertrekkn de treinn
De klokkn bin wakker. Iets treurugs
beklinkerd de grauwe weg noar ’t station
Is d’r soms iene dood?
Vannacht ontsnapt,
uut de tied, de eeuwig’eid in?
Opiens kump mien droom weer deur
van leeuwn met iezern taann
die rondleupn in gevlekte kleern
Op de uutkiektoorn van femiliegeluk
kwaamn mien bruurs saemn
veur een feest met taerte en draank
Ek reupe mien moejer en
mien vaejer antwoordde vanuut zien graf:
‘
Gebruukt de tael en de muziek’
Eindeluk wörr ek
de niemand die ek altied was.
Kan neks mi’j meer mislukkn.